บทที่ 29 ไร้จุดหมาย

ผมนัดแพตตี้ไว้ตอนเรียนเสร็จจะไปรอรับกลับคอนโดผมด้วยกัน  ผมขับรถมาจอดรับเธอที่หน้าตึกแล้วกดโทรศัพท์หาแพตตี้ไม่ยอมรับสาย  ผมส่งข่อความเข้าไปในไลน์เธอก็ยังไม่เปิดอ่านไม่รู้ไปไหนหรือทำอะไรอยู่กันแน่ถึงไม่ว่างรับสายหรืออ่านข้อความ

ผมสอดส่ายสายตามองหาเพื่อนๆของเธอแต่ก็ไม่เจอ  ผมจึงลองเดินไปดูที่ลานจอดรถเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ